Ég og Ásgeir erum á leiðinni til Parísar. Ég hlakka rosalegamegasúper mikið til þar sem París er æðisleg! Ok, ég viðurkenni að ég á ekki BARA góða minningar þaðan en maður lítur nú framhjá svoleiðis. Upprunalega planið varnú að fara til Prag en… það er riginig þar þessa vikuna. Ég er búin að fá meira en nóg af rigningu enda hefur rignt hér í rúma viku. Mamma og pabbi: skilið sólinni sem ég lánaði ykkur!

Það er svosem ekkert meira sem ég hef að segja, vildi bara monta mig aðeins á að vera á leiðinni til Parísar!

Auglýsingar

Það er eitt mál sem er rætt víða í bloggheiminum og á spjallsíðum Íslands í dag. Það er um hrottalegt morð á litlum hund. Hann var víst tekinn ófrjálsri hendi á Akureyri og stungið í íþróttatösku sem seinna þjónaði hlutverki fótbolta! Eins hræðilegt og þetta er blöskrar mér hvernig talað er um þetta á netinu. Flestir láta sér nægja að úthúða meintum morðingja og segja að þessi maður verði að komast undir læknishendur (geðlæknir þá) og fá dóm fyrir gjörðir sínar. Svo eru það þessir ,,hinir“… ég rakst á link inná síðu hjá manninum sem SAGÐUR er hafa gert þetta. Þar er birt mynd af drengnum og eins og það sé ekki nóg þá er fólk að kommenta í gestabókina hans. Það er vægt til orða tekið að fólk beri honum ekki hlýjar kveðjur. Þar er ein kona sem tekur svo huggulega til orða að muni hún rekast á hann í framtíðinni hafi hún það í huga að hrækja á hann og sé maður hennar með í för verði hann ekki svo góður að láta það eitt nægja. Að lokum tekur hún það fram henni sé skapi næst að beita felgulykli á óæðri endann á honum. Þetta er aðeins eitt dæmi um það sem sagt er í gestabók drengsins.

Það sem ég velti fyrir mér er: hvað ef þarna er verið að fara mannavillt? Hann ber algengt nafn og er ljóshærður eins og margur landinn. Þetta hefur ekki verið sannað á hann að hann hafi gert þetta. Það sem fólk getur látið útúr sér er hreint með ólíkindum! Það lá við að ég roðnaði við lesturinn, svo ljótur var orðaforði fólks. Ég hefði haldið að fólk væri betur að sér en þetta, að kalla ,,NORN“ og þjóta af stað með kyndla á lofti!

Á síðastliðnum dögum hef ég komist að ýmsu um samskipti kynjanna og hvað við erum í raun að gera rangt. Hér set ég inn 2 dæmisögur sem auðvitað eru skálpskapur frá upphafi en bera ákveðinn sannleika með sér.

 Dæmisaga 1.

Kona kaupir sér nýjar flíkur. Í þetta skipið kaupir hún sér fallegan skokk, sokkabuxur og bol til að toppa lúkkið. Hún veit hún verður æðisleg. Þegar hún kemur heim sest hún í sófann, við hliðiná eiginmanninum og segir honum frá því að hún hafi keypt sér rosalega flott dress; kjól, sokkabuxur og bol og talar síðan um að þetta hafi verið mjög svo praktísk kaup hjá henni þar sem þetta passi við svo margt annað. Þegar hún  líkur máli sínu, lítur hún á karlinn sem glápir útum gluggann, rétt eins og hann hefur gert síðastliðnar mínútur. Hún spyr hann hvað sé svona merkilegt úti við. Eiginmaðurinn svarar ekki en eftir nokkurn tíma stendur hann upp og stefnir á stofudyrnar. Konan stendur upp og spyr hann hvað sé eiginlega að honum,  af hverju svari hann henni ekki. Karlinn snýr sér við í forundran og spyr kella þá hvort hann hafi nokkuð heyrt af því sem hún sagði. Karlinn svara játandi og segir hana hafa sagt að hún hefði enga hugmynd um í hvaða kjól hún ætti að fara í þessa stundina.

Dæmisaga 2.

Konu langar í úr. Hún hefur haft augastað á einu sérstöku í langan tíma, alveg hreint fleiri mánuði og talar ítrekað um það, við alla sem vilja heyra, að þetta úr muni hún eignast einn daginn. Í hverri einustu verslunarferð með eiginmanninum stoppar hún fyrir framan skartgripaverslunina og segir: ,,Mikið rosalega er þetta fallegt úr. Mig langar svo rosalega í það, ég veit það myndi fara mér rosalega vel.“ Karlinn játar og heldur göngu sinni áfram. Hálfi ári seinna kaupir konan sér úrið sjálf og segir við karlinn þegar heim er komið að hún hafi beðið nógu lengi eftir að hann gæfi sér úrið þannig að hún  hefði ákveðið að kaupa það sjálf. Karlinn er alveg hreint steinhissa og svarar að hann hafi ekkert vitað að henni langaði í úrið þar sem hún hefði aldrei beðið hann um það.

Hvað má svo læra af þessum dæmisögum? Jújú, hér er gullna reglan sem ég hef séð á næstum alltaf við.

Helsti galli kvenna er væl, suð og endalaust tal um allt og ekkert.

Helsti galli karla er að hlusta ekki að það.

Ég hef náð toppnum! Ég rakst á nafn sem ég hef aldrei, tek fram aldrei, séð eða svo mikið sem ímyndað mér að væri til! Það er ekki einu sinni á skrá yfir mannanöfn, hvorki leyfð né bönnuð. Nú hef ég eflaust gert ykkur mjög spennt (er það ekki annars?) og vona að ég valdi ykkur ekki vonbrigðum: Þórstensa… hvaðan kemur þetta stensa?

 Jæja, ég hef nú ekki verið þekkt, hingað til sem mikil miðbæjarrotta. Þar af leiðandi rata ég ekki alveg nógu vel. Ég var að keyra í gamla miðbænum um daginn og beygi inn vitlausa götu og enda, einhvern veginn, á Laufásvegi. Þar sé ég voðalega sætan kött sem er að labba á gangstétt og fer ég, auðvitað að glápa á hann. Það fer þó ekki betur en svo að ég klessi næstum því á bandaríska sendiráðið, eða réttara sagt steinsteypuvirkið í kring (jafn víggirta byggingu hef ég aldrei séð). Ég bremsa auðvitað, enn í sjokki og lít þá upp og stendur þar maður í skotheldu vesti, með ljóta klippingu og starir á mig illum augum. Ég hef aldrei verið jafn fljót að bakka og koma mér í vinnu! Ég er hrædd! 😦

Ég er enn að vinna við manntalið og  þótt erfitt sé að trúa því, þá hef ég einstaka sinnum gaman að. Ég var að slá inn ýmsar upplýsinar frá Sauðlauksdalssókn í Barðastrandarsýslu og kom ég að bænum Vatnsdal, en þar bjuggu hjónin Guðmundur og Helga og áttu þau þrjá syni. Þetta þætti nú ekki frá sögum færandi nema hvað… synirnir hétu Sigurður Andrjes, Sigurður og Sigurður Þór. Ég vona að í framtíðinni verði ég jafn hagsýn og þessi skötuhjú. Hver veit, kannski áttu þau hjón allt eins von á að eignast 20 stykki krakka og hver hefur svosem tíma til að finna ný nöfn á alla. Þetta er frábær tímasparnaður og stefni ég á að gera hið sama þegar ég fer að gjóta. Á sama tíma er ég svo viss um að þeir sem hafa tíma til að finna upp á nöfnum eins og Karkur, Hlökk og Kría hafi bara ekkert betra að gera en að fletta upp í orðabókum. Svo er aldrei að vita nema að eftir 5 ár eða svo verða allir svo uppteknir að fólk hafi engan tíma til að bíða eftir innblæstri og börnum verði gefin nöfn eins og Sófi, Spegill og Vaskafat.

Þetta var þó greinilega ekki alltaf svona, þ.e. að fólk hafi gefið börnunum eitt og sama nafnið sem þau urðu að deila. Sumir veltu þessu greinilega mikið fyrir sér svo niðjatal framtíðarinnar yrði skemmtilegra aflestrar. Má þar nefna bræðurna Vandráð, Torráð og Óspak (sem hafði viðurnefnið ,,spaki“). Er það bara mér sem finnst þetta hljóma eins og uppúr Tinna bók?

Ef þið hafið áhuga á að heyra meira um nafngiftir á fyrri árum, megið þið endilega taka það fram í athugasemdunum og verð ég við þessari bón. Ég hef jú aðgang að þeim allan daginn.

Jæja, er ekki komin tími á nýja færslu? Margt hefur gerst en svosem ekkert sem vert er að tala um. Ég er farin að vinna við innslátt manntals á Þjóðskjalasafninu, aftur. Rétt eins og áður er þetta einstaklega gefandi starf… (note sarcasm).

Annars er búið að vera mikið um afmæli, boð og partý (og allt í einu). 2-3 á helgi er mér hætt að finnast mikið. Verð þó að segja að ég hef tekið eftir því að ég er ekki 17 ennþá og svona partýstand fer illa með heilsu mína. Loksins þegar maður er orðinn ,,löglegur“ er maður orðinn of gamall fyrir þetta líferni. Tel að þetta sé alt eitt stór plott hjá ríkinu að hafa áfengisaldurinn 20 ár. Þá er fólk orðið gamalt og nennir þessu ekki lengur svo minna verður af fólki í bænum! Er það ekki annars?

Úff, ég er þreytt (ellimerki?). Best að koma sér í bælið.

Mér finnst leiðinlegt að vaska upp. Það er svo ekki til að hjálpa að maður á að vaska leirtau uppúr heitu vatni og mér finnst heitt vatn… ja, heitt. Svo að ég kæmist örugglega ekki hjá því að vaska upp voru keyptir uppþvottahanskar svo viðkvæmar hendur mínir yrðu ekki fyrir skaða. Kaup á hönskunum er ekki beint það sem ég vil tala um heldur stærðirnar á þeim. Hendur mínar eru ekki stórar, frekar litlar ef eitthvað er. Samt sem áður rétt passa hanskarnir á mig en þeir eru í miðstærð, medium. Hægt var að kaupa small, medium og large og þar sem ég þoli ekki risastóra hanska ákváðum við að miðstærðin væri best. Þegar pokinn er svo opnaður komumst við að því að Ásgeir kemst ekki í hanskana nema þá með því að troða sér í þá og líta hendurnar á honum út eins fimm typpi í of litlum smokkum! Ef að þetta eru ekki skýr skilaboð til kvenna, þá veit ég ekki hvað! Mér finnst að stærðir á uppþvottahönskum eigi að fara eftir miðstærð handa beggja kynja en ekki bara kvenna! Þetta er svo sérstaklega furðulegt allt þar sem Ásgeir er ekki með neinar risahendur og get ég ímyndað mér að large hanskarnir séu rétt passlegir á hann. Er ekki þarna verið að mismuna stórhenntum karlmönnum með viðkvæma húð? Þeir geta, rétt eins og ég, ekki vaskað upp nema með hanska en þeir fást aðeins í litlum kvenmannsstærðum. Var þetta nú ekki áhugavert? 🙂

Óli, pabbi Ásgeirs, fór heim í dag eftir vikudvöl hér í Þýskalandi. Það var ágætt að geta talað við annan íslending hér en Ásgeir (þó hann sé eiginlega bara yngri útgáfa af pabba sínum, fyrir utan innkaupin auðvitað). Ég held ég hafi fitnað um 10 kíló meðan á dvöl hans stóð þar sem hann heimtaði að borga okkur gistinguna í formi matar á veitingastöðum. Það sagði hann allavega. Ég er eiginlega viss um að eftir yfirlýsingar mínar um hæfileika mína (eða skort á…) á sviði matargerðar, hafi hann ákveðið að hafa vaðið fyrir neðan sig, hmmm…

Nú er svo farið að styttast í að við komum í heimsókn til Íslands. Svo skemmtilega vill til að búið er að bjóða mér í 2 júróvisíónpartý/afmæli og svo á mamma afmæli daginn eftir og var upphaflega planið því að vera heima þetta kvöld og slaka aðeins á djamminu. Verður víst lítið úr því. Ef einhvern vill svo auka ruglið þá er endilega að bjóða mér í annað samskonar partý sama dag (ef þú ert svo að meina boðið af alvöru mæli ég með að kalla það ekki kosningapartý…)

Er Garðabær orðin það sem ég áleit Breiðholtið eitt sinn vera? Ghetto! Var að enda við að lesa að lögregla hefði handtekið 16 manns á níunda tímanum í morgun, þegar hún var að leysa þar upp partý. Eitthvað gekk þetta brösulega þar sem fólkið neitaði að fara og fór því að þennan veg. Amfetamín og hass fannst við húsleit (áður en að ég kom að þeim kafla í greininni velti ég einmitt fyrir mér hvernig þau nenntu að vaka  svona lengi, gamla ég).

Það er svo ekki of langt síðan gamalt fólk kvartaði undan því að ekki væri lengur hægt að ganga öruggur um götur bæjarins fyrir unglingahópum sem áreittu gangandi vegfarendur (fannst þetta reyndar furðulegt þar sem einu unglingarnir sem ég sé nokkurn tímann  ÚTI í Garðabæ hanga fyrir utan sjoppurnar tvær).

Á mínu lokaári í FG var svo tvisvar ráðist á nemanda á skólatíma. Varð meira að segja svo fræg að verða vitni að annari árásinni sem endaði með á því að drengur lá í blóði sínu í matsal skólans. Í hinni kom skófla við sögu, drengur með opin augu og fyrrverandi, afbrýðisamur kærasti. Ekki má svo gleyma hnífabardaganum sem átti sér stað í eftirpartýi í bænum garðprúða. Eftirmálar? Litla-Hraun.

Þegar ég hafði lokið lestri fréttarinnar á vísi.is þá ,,skrollaði“ ég neðar eða að dálki þar sem lesendur geta komið með skoðanir sínar. Þar hafði einn tjáð sig og var fyrirsögnin, ,,Hvergi annars staðar“. Undir stóð svo ,,Í Garðabæ… That figures“.

Aldrei les maður um að partý í Hafnarfirði og Kópavogi séu leyst upp með sams konar afleyðingum, en búa þó, í hvorum bæ fyrir sig, helmingi fleiri en í Garðabæ. Erum við að tala um ríkidæmi turns trailer trash eða er Garðabær orðin samansafn fávita sem vita ekki hvenær nóg er nóg?

 P.S. Vinir og ættingjar sem búa í Garðabæ eru undantekning… 🙂

Ég ákvað að skrifa blogg. Slæ inn slóðina á wordpress en upp kemur grá, tóm síða með headernum Willis & Associates. Ég hafði slegið inn workshop. Guð einn veit af hverju (ég er reyndar með hugmynd, mig langar í undirmeðvitundinni að vinna svo ég geti verslað meira).

Eins og kom fram í síðustu færslu þá leiðist mér stundum. Ég var því voða sniðug að prófa að gera svona landakort sem sýnir hvert ég hef farið. Komst svo að því að þetta er ekkert gaman. Allir hafa ferðast meira en ég! Nema kannski Ásgeir en hann HATAR að ferðast svo hann telst ekki með!  Unu kort fyllir upp hálfan heiminn og hún hefur farið til Afríku! Samt bjó hún á Akureyri (smá fordómar, ég veit).

Ef á að tala um eitthvað fallegt og skemmtilegt get ég svosem reynt það líka. Við Ásgeir fórum ásamt Ekka og Ditu í bíltúr og göngutúr að skoða blómin vaxa (fórum í samskonar ferð í haust, nema þá var horft á laufin falla). Tók fullt af myndum enda gullfallegt þar sem við vorum (er meira að segja orðin pínu brún þar sem sólin fór hamförum :)).

Í gær kom svo pabbi Ásgeirs í heimsókn og ætlar að hann að vera hjá okkur í viku. Þegar við hittum hann á lestarstöðinni var ákveðið að eyða engum tíma og fara beinustu leið í bæinn. Við göngum aðeins um miðbæinn og förum inní nokkrar búðir. Að lokum komum við að stórri verslun sem er á 3 hæðum. Fyrstu 2 er með kvenmannsfötum en sú 3. með karlmanns- og barnaföt. Feðgarnir fara uppá 3. hæð og ég á 2. hæð þar sem ég byrja strax að skoða. Tíminn líður og eftir þónokkrar mínútur fer ég að velta fyrir mér hvort þeir hafi farið úr búðinni án mín þar sem ég var þegar búin að labba um í 10 mínútur og enginn (aka Ásgeir) var farinn að labba á eftir mér með þreytusvip. Ég hleyp hrædd upp á 3. hæð og þarf ekki að litast um lengi áður en ég sé þá feðga skoða föt, með bros á vör! Einu búðirnar sem ég hef áður séð Ásgeir brosa inní eru bílasalan og dótabúðin (við hilluna þar sem bílarnir eru). Ég vona að hann læri af föður sínum sem fyrst! Reyndar… sagði Ólafur að hann hefði lært þetta þegar hann eignaðist börn… hmmm. Er einhver til í að lána mér sitt/sín í smá tíma? 🙂


create your own visited countries map
or vertaling Duits Nederlands

Blog Stats

  • 9.625 hits
júlí 2019
M F V F F S S
« Jan    
1234567
891011121314
15161718192021
22232425262728
293031  
Auglýsingar