en ekki að ég myndi einhvern tímann taka til eins og ég gerði í dag. Ég hef svosem afrekað eitthvað svipað áður… þ.e. að halda því til streitu að ég muni EKKI taka til, þangað til mamma gefst upp og gerir það sjálf. Ég veit, ég er ofdekraður auli!

Ég virkilega ryksugaði OG skúraði og það í fleiri herbergjum en einu (semsagt tveimur). Ég m.a.s. færði til hluti en fór ekki í kringum þá (alveg satt!).

Veðrið hefur annars verið heldur skrýtið hér undanfarið. Það er glampandi og sól og allir voða happy en svo… kemur þessi líka úrhellis rigning! Við erum ekki að tala um íslenskar skúrir á góðum degi, ó nei. Það er sem himininn opnist og Kyrrahafið komi niður og það bara á 5 mínútum. Á fyrstu tveimur fyllast göturnar af vatni og niðurföllin hafa ekki við. Þetta var svo merkilegt að ég tók videomynd af þessu!

Það er annars ekki mikið að frétta… jú, ég var víst í París. Það var æði, auðvitað, eins og alltaf. Sá allt það klassíska (again) og svo náði Ásgeir að draga mig á staði sem mér sjálfri hefði aldrei dottið í hug að fara á… stuð! Það merkasta sem átti sér stað í ferðinni var að við,,ákváðum“ að labba upp Eiffel turninn! Jebb, sumir eru svo afslappaðir að þeir taka leiðbeiningar eins og „STAIRS ONLY!“ sem djók… þarf ég að taka það fram að það var EKKI DJÓK að labba upp? Þið getið rétt ímyndað ykkur, lata stelpan og lofthræddi strákurinn að labba saman upp (haltur leiðir blindan?) turninn fræga… án efa merkileg sjón! Það sem ég get hins vegar sýnt er mynd af Ásgeir þar sem hann heldur dauðahaldi í stöng og reynir að kíkja fram af, hann er btw hálfan meter frá handriðinu (fyrir þá sem ekki hafa komið í Eiffel turninn þá er ómögulegt að detta niður þar sem það er vírnet í kringum allan turninn og menn sem leita á þér við innganginn svo ekki getur maður verið með vírklippur eða naglbýt…). Annars ágæt ferð í alla staði. 🙂

Auglýsingar